کسب شخصیت
اشخاصی که پیوسته به مسجد رفت و آمد دارند، با اهل ایمان و نمازگزاران و افراد منظم متعبد در معاشرت و رفت و آمد هستند، ایمان و تعهد عملی آنان در معرض دید دیگران قرار می گیرد، و به یک معیار شخصیتی و اعتبار اجتماعی نیز دست می یابند، و قهرا این جهت در داد و ستد های اقتصادی، خانوادگی و سایر روابط اجتماعی آنان ملاک اعتبار و اطمینان قرار می گیرد.
عَنِ الصَّادِقِ ع قَالَ: مَنْ صَلَّى خَمْسَ صَلَوَاتٍ فِي الْيَوْمِ وَ اللَّيْلَةِ فِي جَمَاعَةٍ فَظَنُّوا بِهِ خَيْراً وَ أَجِيزُوا شَهَادَتَهُ.( بحار الأنوار (ط - بيروت) / ج‏85 / 8 / باب 1 ص : 1)
امام جعفر صادق(ع) فرموده است: هرکس نماز های پنجگانه ی شبانه روزی خود را در مسجد و جماعت انجام می دهد، درباره ی او نظر خیر و مثبت داشته باشید و شهادت و نظر او را در کارها بپذیرید و ملاک قبول قرار دهید.
و در مقابل افرادی که با مسجد و جماعت سر و کار ندارند، از این شناخت و شخصیت اجتماعی بهره ای نخواهند داشت. افراد کمتر آنها را می بینند کمتر می توانند آنان را شناسایی کنند و قهرا قضاوت صحیح هم درباره ی آنان مشکل خواهد بود. به همین جهت پیامبر گرامی اسلام (ص) فرموده است:
عَنِ النَّبِيِّ ص إِذَا سُئِلْتَ عَمَّنْ لَا يَشْهَدُ الْجَمَاعَةَ فَقُلْ لَا أَعْرِفُهُ. ( بحار الأنوار (ط - بيروت) ؛ ج‏85 ؛ ص4)
اگر درباره ی کسی که در نماز جماعت شرکت نمی کند از تو سؤال کردند بگو او را نمی شناسم.
یعنی عدالت و تعهد و درستکاری او برای من نا شناخته و ثابت نشده است.

———————————————————–

برگرفته از کتاب جلوه های نماز در قرآن و حدیث(با تصرف و تلخیص)، احمد صادقی اردستانی، ص323