از اعمال انسان ، اول چیزی که سؤال می شود نماز است که اگر قبول شد بقیه اعمال مورد قبول درگاه خداوند واقع خواهد شد و اگر قبول نشد، بقیه اعمالش هم قبول نمی شود.

در روایت وارد شده که امام صادق (ع) فرمودند: أَوَّلُ‏ مَا يُحَاسَبُ‏ بِهِ‏ الْعَبْدُ عَلَى الصَّلَاةِ فَإِذَا قُبِلَتْ قُبِلَ مِنْهُ سَائِرُ عَمَلِهِ وَ إِذَا رُدَّتْ عَلَيْهِ رُدَّ عَلَيْهِ سَائِرُ عَمَلِهِ. (من لا يحضره الفقيه / ج‏1 / ص : 207)

هم چنین امیرالمؤمنین (ع) در وصایای خود بعد از آن که فرق مبارکش با شمشیر ابن ملجم شکافته شد فرمود: الله الله فی الصلوة فانها عمود دینکم.

خدا را خدارا در باره ی نماز چرا که ستون دین شماست.

می دانیم که عمود خیمه هنگامی که در هم بشکند یا سقوط کند هر قدر طنابها و میخ ها ی اطراف محکم باشند اثری ندارد، هم چنین هنگامی که ارتباط با خدا از طریق نماز از بین برود اعمال دیگر اثر خود را از دست خواهد داد.