​رابطه صمیمی با آمریکا یا اروپا شایسته ما است؟ 

معنای رابطه:
آنچه از رابطه با غرب به ذهن متبادر می شود دوستی ورفاقت است ،که به همان تعاملات همه جانبه تعبیرمی شود . البته ارتباطی که همراه باصمیمیت واعتماد باشد مانند همراهی با رفیقی که آدمی امورزندگی دنیویی خویش رابه او گره می زند درنتیجه ، برای پیشرفت خود با اعتماد تمام پای درعرصه این ارتباط می گذارد .

نوع ارتباط طرفین در تجارت ومعاملات:

ارتباط دوستانه معنا ومفهومی فرای رابطه در شراکت ،معامله ،تجارت ومبادله دارد
در تجارت ومعامله ،طرفین براساس منافع خود اقدام به داد و ستد می نمایند .وطبیعتا درصورتی که متعاملین طبق مقرارت آن عمل نمایند واز کارشناسان این امر استفاده کنند ،دچار ضرر وزیان نمی شوند
لذا درصورتی که رفع نیاز ها واهداف ما درارتباط دو جانبه ، فقط بر پایه اعتماد واطمینان باشد بلا شک احتمال ناکامی وخسران بسیار قوت میگیرد.

قران کریم می فرماید:

“الَّذِينَ يَتَّخِذُونَ الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاءَ مِن دُونِ الْمُؤْمِنِينَ أَيَبْتَغُونَ عِندَهُمُ الْعِزَّةَ فَإِنَّ الْعِزَّةَ لِلَّهِ جَمِيعًا”

ﻫﻤﺎﻥ ﻛﺴﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻛﺎﻓﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺟﺎﻱ ﻣﺆﻣﻨﺎﻥْ ﺳﺮﭘﺮﺳﺖ ﻭ ﺩﻭﺳﺖ ﺧﻮﺩ ﻣﻰ ﮔﻴﺮﻧﺪ ; ﺁﻳﺎ ﻋﺰﺕ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﺭﺍ ﻧﺰﺩ ﺁﻧﺎﻥ ﻣﻰ ﻃﻠﺒﻨﺪ ؟ ﻳﻘﻴﻨﺎً ﻫﻤﻪ ﻋﺰﺕ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﻓﻘﻂ ﺑﺮﺍﻱ ﺧﺪﺍﺳﺖ .۱۳۹نساء
قرآن به ما گوش زد میکند منافقین رابطه دوستی با غیر مومنین راطلب میکنند

عزتی در رابطه دوستی با غیر مومنین نیست
زیراغیر مومنین افکار واعتقادی کاملا متفاوت در مقایسه با مومنین دارند
دولت مقابل ، اعتقادی به قیامت وپاداش و مجازات الهی ندارد .ترحم به مظلوم را مضحک می پندارد. منفعت طلبی از هرطریقی را نوعی پیشه و کار خود قرار داده است .
و به زبان و فعل اعلام می کند باید برای بقا وپیشرفت خود مانند جو حاکم بر وحوش جنگل دیگران را بدریم وضعیف را معدوم کنیم.
وای برما ! از دولتهایی انتظار عمل به عهدوپیمان داریم که جان کودکان برایشان اهمیت ندارد . برای حفظ قدرت خود حتی از کشتار مردان وزنان وکودکان شیر خوار وبی دفاع نیز فروگذار نمی کنند .
و اگر دقت نکنیم محکوم به خسران وزیانی غیر قابل جبران خواهیم شد.

اعتماد باید دو جانبه باشد
اگر که ما می بایست به حرف وامضای بی پشتوانه آنها اکتفا کنیم
انها نیز نباید فرای قول وتعهد ما چیزی رامطالبه کنند.

مذاکره پیامبر اسلام ص با کافران به فتح بزرگ مکه وشکست کافران ختم شد.
پیمان آن حضرت بایهود ونصاری نیز بعد از عهد شکنی ، اخراجشان از مدینه را با ذلت تمام در پی داشت.
صلح امام حسن مجتبی ع وشرایط اعلامی ایشان که تنها ترین سردار بودند حاصل آن حداقل، بیداری انسانهاو تربیت ۷۲ یار باوفا برای قیام برادرش اباعبدالله الحسین ع گردید و روی پلید یزیدیان را نمایان نمود وجریان انحرافی اسلام را تاصبح قیامت برهمگان پدیدار کرد .
مذاکره حضرت باعمر سعدملعون ، حجت را برپسر سعد تمام کرد و عظمت ودلسوزی امام را بر جهانیان به نمایش گذاشت زیرا هدف امام ازقیام نیز جز امر به معروف ونهی ازمنکر ونجات انسان ها نبود.
ائمه علیهم السلام در مذکرات خود با دشمنان ذره ای زیر بار ذلت نرفتند واحساس ضعف ازخود نشان ندادند و با قدرت و عزت رفتار کردند .

همسایگانی که با غرب رابطه مودت برقرار کردند در چه جایگاهی قراردارند؟چه گلی بر سر ملت خویش زدند؟

ای بسا ابلــــــــیس ، آدم روی هست

پس به هر دستی نشاید داد دست

“والسلام”

ظلم راباید باصدای بلند فریاد کرد 

چه ظلم داخلی منافقان وجاهلان وچه ظلم دشمنان فرا مرزی
آنچه سید المظلومین امیر المومنین علی بن ابی طالب با فرق خونین در وصیت خود به ما شیعیان تذکر داده مبارزه با ظالمین است (کونا لظالم خصما وللمظلوم عونا ) وفرمود اگر مردم نهی از منکر راترک کنند اشرار بر ایشان مسلط می شوند
اگر چه امتیازات موجود انقلاب ما به توفیق الهی_ وبه برکت امام راحل وخون شهدااست وهمچنین ویژگیهای منحصر بفردنظام ما از ناحیه رهبری دلسوزمان و ومردم ومسئولین وفا دار بدست آمده است .
واگر چه بقای آن نیز حاصل تلاش و ایثار همین عزیزان است
ولکن از دایره انصاف خارج نشویم زیرا  نقصها کمبودها کجی ها مفاسد نیز به دلیل
کم کاری و جهالت عده ای دیگر اما محدود از مردم ومسئولین است .

 اگر اباعبدالله واهل بیت مطهرش علیهم السلام
برای امر به معروف ونهی از منکر قیام نمی کردند
شایددر مدینه ولو ظاهرا با عزت زندگی می کردند و فردی کمترین جسارتی به آنها نمی کرد
ولکن به مرور اثری از زحمات جدش پیغمبر(ص) باقی نمی ماند و حتی نام اسلام ناب محمدی صل الله علیه وآله وسلم نیز محو می شد
باید هر شخصی به نحو خود وبا لحاظ موقعیت زمانی ومکانی مقابل ظلم بایستد ونهی از منکر کند
پس می بایست از منزل گرفته تا محله و شهر وتمام ارکان اجتماع از نظر ما مغفول واقع نگردد و بدان اهمیت دهیم
وظیفه خود را بنحو احسن انجام دهیم
هر کجا ظلمی را مشاهده کردیم بی تفاوت نباشیم
وبرای مقابله به آن عکس العمل شایسته را بررسی نماییم
وسپس اقدام کنیم البته عجولانه وغیر منطقی وارد عمل نشویم
متاسفانه بعضی از مدعیان نه تنها در محله واجتماع
مقابل کجی ها عکس العمل نشان نمی دهند و از دادن تذکر ساده لسانی نیز کم لطفی می کنند بلکه از آمر به معروف وناهی از منکر نیز حمایت لازم رانمی کنند
واو را مانند پیشوایش مولای متقیان (ع)تنها می گذراند
بله  گاهی آنقدر ظالم وقیح است که جز اقدام جدی و فریاد آشکار کار ساز نخواهد بود
خدای متعال می فرماید

لَّا يُحِبُّ اللَّهُ الْجَهْرَ بِالسُّوءِ مِنَ الْقَوْلِ إِلَّا مَن ظُلِمَ وَكَانَ اللَّهُ سَمِيعًا عَلِيمًا

ﺧﺪﺍ ﺍﻓﺸﺎﻱ ﺑﺪﻱ ﻫﺎﻱ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﻧﺪﺍﺭﺩ ، ﺟﺰ ﺑﺮﺍﻱ ﻛﺴﻲ ﻛﻪ ﻣﻮﺭﺩ ﺳﺘﻢ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ [ ﻛﻪ ﺑﺮ ﺳﺘﻤﺪﻳﺪﻩ ﺑﺮﺍﻱ ﺩﻓﻊ ﺳﺘﻢ ، ﺍﻓﺸﺎﻱ ﺑﺪﻱ ﻫﺎﻱ ﺳﺘﻤﻜﺎﺭ ﺟﺎﻳﺰ ﺍﺳﺖ ] ; ﻭ ﺧﺪﺍ ﺷﻨﻮﺍ ﻭ ﺩﺍﻧﺎﺳﺖ .سوره مبارکه نساء۱۴۸
مدینه فاضله جز با وظیفه شناسی همگانی و تلاش وجهاد همه مدعیان تشیع ناب علوی  انتظاری لغو وبی مورد است
کمترین وظیفه مسلمان در مقابل ظلم تذکر واعتراض لسانی است
حدااقل از کم شروع کنیم مقابل زشتی ها با زبان مبارزه کنیم واگرتوانستیم بدرستی ظالم را بافریاد مان هراسان کنیم
والسلام.

——————————-

کلیدواژه:#ظلم-#بلند-#فریاد زدن-#راه حل-#مشکلات

ین و پرسود ترین سرمايه وب

امروزه وقتی از فرزند و فرزند آوری سخن به میان می آید،شاید یکی از مهمترین چیزهایی که ذهن والدین را به خود مشغول میکند تلاش برای سلامت و زیبایی  فرزندشان در دوران جنینی است و همچنین تلاش برای تعیین جنسیت کودکی که در راه است

اما آیامولا و سرورمان علی بن ابی طالب علیه السلام هم مثل ما فرزند از خدا طلب میکند؟؟

​از على عليه‌السلام روايت است كه فرمود: من از خداى خود فرزندانى زيباروى و خوش قامت نطلبيدم، بلكه از پروردگارم خواستم فرزندانى به من عطا كند كه مطيع خدا و خائف از او باشند، تا هر گاه به آنان مى‌نگرم كه مطيع خدايند، چشمانم روشن گردد (۱) 

———————————————

۱. ما سألتُ ربّي أولادا نضر الوجه، ولا سألتُه ولدا حسنَ القامة، ولكن سألتُ ربّي أولادا مطيعين للّه‌ِ،وجلين منه حتّى إذا نظرتُ إليه وهو مطيعٌ للّه‌ قرّت عيني بحارالانوار، ج۱۰۱، ص۹۸.

در حدیثی از امام صادق (ع) روایت شده است که شخصی خدمت امام رسید و عرض كرد: فدايت شوم مردم مى‏ گويند: آمرزش و مغفرت بر كسى كه ماه رمضان را روزه گرفته در شب قدر نازل مى‏ شود. آيا اين كلام صحيح است؟

حضرت فرمودند: … كارگر وقتى از عملش فارغ شد اجرتش را مى‏ دهند و پايان عمل صائم شب عيد است بنا بر اين در شب عيد مغفرت و آمرزش كه پاداش روزه‏ داران است نازل مى‏ شود.

عرض كردم: فدايت شوم، چه عملى سزاوار است در اين شب انجام بدهيم؟

حضرت فرمودند: وقتى آفتاب غروب كرد غسل كن و بعد از خواندن نماز مغرب دو دست را بلند كن و بگو: يا ذا الطّول، يا ذا الحول، يا ذا الجود، يا مصطفى محمّد و ناصره صلّ على محمّد و على اهل بيته و اغفر لى كلّ ذنب احصيته علىّ و نسيته و هو عندك في كتاب مبين.

سپس به سجده برو و صد مرتبه بگو: اتوب الى اللَّه.

بعد حوائج خود را از خدا بخواه.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

علل الشرائع / ترجمه ذهنى تهرانى ؛ ج‏2 ؛ ص259

اگر انسانی درمانده شد و احساس بیچارگی کرد، بهترین پناهگاه او مسجد است تا با استفاده از راهکارهای معنوی آلام روحی و جسمی اش را درمان کند.

امام صادق(ع) فرمود: همانگونه که شخص بیمار نزد پزشک می رود و دستمزدی به او می دهد و همانطور که صاحب حاجتی نزد صاحب دولتی می رود و رشوه می پردازد، بهتر است نیازمند وضو بگیرد و صدقه دهد و وارد مسجد گردد و نماز گزارد و به خداوند بگوید: پروردگارا حاجت مرا برآورده ساز.( البلد الامین، ص158)

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

برگرفته از کتاب مسجد و سبک زندگی، ص43

قال علی (ع): وَ اعْلَمُوا أَنَّهُ لَيْسَ‏ عَلَى‏ أَحَدٍ بَعْدَ الْقُرْآنِ مِنْ فَاقَةٍ وَ لَا لِأَحَدٍ قَبْلَ الْقُرْآنِ مِنْ غِنًى

(نهج البلاغة (للصبحي صالح) / 252 / فضل القرآن ….. ص : 252)

آگاه باشید هیچ کس با داشتن قرآن نیازمند نخواهد بود و هیچ کس بدون قرآن بی نیاز نخواهد بود.

معنای این روایت این است که تمام نیاز های بشر در قرآن وجود دارد؛ نیازهای اجتماعی، فردی، اخلاقی،اقتصادی، و نظامی و مانند آن. بدین جهت اگر قرآن را داشته باشید و به آن عمل کنید هرگز نیازمند نخواهید بود و اگر قرآن را رها کنید هر چند همه چیز داشته باشید، هرگز بی نیاز نخواهید بود.

مهمترین فلسفه ی نماز ، یاد خداست و بندگان برگزیده ی او در پرتو نماز و یاد پروردگار به رشد و تعالی رسیدند و از الطاف بی کران الهی بهره مند شدند.

خدای متعال فرمود: اقم الصلوة لذکری (طه، آیه14)، نماز را برای یاد من به پا دار.

آری نماز یاد خداست و یاد خدا تنها آرام بخش دلهاست و ساده ترین ، عمیق ترین و زیباترین رابطه ی انسان با خداوند است.

در تمام ادیان آسمانی بوده است و در بیشتر سوره های قرآن مطرح شده است و این نشان از اهمیت آن نزد خداوند است.

از اعمال انسان ، اول چیزی که سؤال می شود نماز است که اگر قبول شد بقیه اعمال مورد قبول درگاه خداوند واقع خواهد شد و اگر قبول نشد، بقیه اعمالش هم قبول نمی شود.

در روایت وارد شده که امام صادق (ع) فرمودند: أَوَّلُ‏ مَا يُحَاسَبُ‏ بِهِ‏ الْعَبْدُ عَلَى الصَّلَاةِ فَإِذَا قُبِلَتْ قُبِلَ مِنْهُ سَائِرُ عَمَلِهِ وَ إِذَا رُدَّتْ عَلَيْهِ رُدَّ عَلَيْهِ سَائِرُ عَمَلِهِ. (من لا يحضره الفقيه / ج‏1 / ص : 207)

هم چنین امیرالمؤمنین (ع) در وصایای خود بعد از آن که فرق مبارکش با شمشیر ابن ملجم شکافته شد فرمود: الله الله فی الصلوة فانها عمود دینکم.

خدا را خدارا در باره ی نماز چرا که ستون دین شماست.

می دانیم که عمود خیمه هنگامی که در هم بشکند یا سقوط کند هر قدر طنابها و میخ ها ی اطراف محکم باشند اثری ندارد، هم چنین هنگامی که ارتباط با خدا از طریق نماز از بین برود اعمال دیگر اثر خود را از دست خواهد داد.

نماز جماعت یک وسیله ی بسیار مناسبی است که می تواند قلب انسان را از نفاق پاک کند.
پیامبر اکرم (ص)فرمودند: مَنْ‏ صَلَّى‏ أَرْبَعِينَ‏ يَوْماً فِي جَمَاعَةٍ يُدْرِكُ التَّكْبِيرَةَ الْأُولَى كُتِبَ لَهُ بَرَاءَتَانِ بَرَاءَةٌ مِنَ النَّارِ وَ بَرَاءَةٌ مِنَ النِّفَاقِ.(بحار الأنوار (ط - بيروت) / ج‏85 /باب 1 ، ص : 1)
کسی که چهل روز نماز خویش را به جماعت برگزار کند که درک کند تکبیرة الاحرام اول را(یعنی از اول وقت نماز حضور داشته باشد) دو برائت برای او نوشته می شود، برائت از آتش و برائت از نفاق.

روایت شده روز قیامت قومی محشور می گردند که صورتشان مثل ستاره می درخشد.

ملائکه می گویند: اعمال شما در دنیا چه بود؟ آنان می گویند: ما وقتی اذان مسجد را می شنیدیم به پا خواسته و به سوی طهارت و وضو می رفتیم و به غیر این کار مشغول نمی شدیم.

سپس قوم دیگر محشور می گردند که صورتشان مثل قمر می درخشد. از آنان سؤال می شود که شماچه اعمالی دارید؟ می گویند: ما قبل از وقت و فرارسیدن نماز وضو می ساختیم و آماده نماز می شدیم.

آن گاه قوم دیگر محشور می گردند که صورتشان مثل آفتاب می درخشد.آنان می گویند ما اذان را داخل مسجد می شنیدیم( یعنی قبل از اذان در مسجد حضر داشتیم.) ( رساله حقوق امام سجاد، شرح نراقی، ص372)

یکی از یاران امام صادق (ع) از آن حضرت فلسفه ی نماز جماعت را پرسید که چرا و به چه علت نماز یومیه را به جماعت بخوانیم؟

امام چنین پاسخ فرمود:

إِنَّمَا جُعِلَتِ الْجَمَاعَةُ وَ الِاجْتِمَاعُ إِلَى الصَّلَاةِ لِكَيْ يُعْرَفَ مَنْ يُصَلِّي مِمَّنْ لَا يُصَلِّي وَ مَنْ يَحْفَظُ مَوَاقِيتَ الصَّلَاةِ مِمَّنْ يُضَيِّعُ وَ لَوْ لَا ذَلِكَ لَمْ يُمْكِنْ أَحَداً أَنْ يَشْهَدَ عَلَى أَحَدٍ بِالصَّلَاحِ لِأَنَّ مَنْ لَمْ يُصَلِّ فِي جَمَاعَةٍ فَلَا صَلَاةَ لَهُ بَيْنَ الْمُسْلِمِينَ لِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ص قَالَ فَلَا صَلَاةَ لِمَنْ لَمْ يُصَلِّ فِي الْمَسْجِدِ مَعَ الْمُسْلِمِينَ إِلَّا مِنْ عِلَّةٍ. (وسائل الشيعة ؛ ج‏8 ؛ ص293)

همانا نماز جماعت و اجتماع برای مسلمین مقرر شد تا شناخته شود نماز گزار از بی نماز، و کسی که نماز خویش را در اوقاتش بجا آورد و نمازش را مراقبت می کند از کسی که نمازش را ضایع می گرداند. و اگر چنین نبود کسی به صلاحیت و طهارت و پاکی کسی شهادت نمی داد. و به همین علت است کسی که نمازش را با جماعت نخواند، در مابین مسلمانان بی نماز است زیرا رسول خدا(ص) فرمود: کسی که بدون علت و عذر نمازش را با مسلمین در مسجد برگزار نمی کند بی نماز است.(آثار نماز گزار بر او مترتب نمی شود.)

__________________________

رساله ی حقوق امام سجاد(ع)، شرح نراقی، ص369

از فواید نماز جماعت، وحدت و یکپارچگی مسلمانان است. اگر همه ی مسلمانان نمازهای یومیه خویش را در مساجد و محل کار و کسب خویش با جماعت اقامه نمایند و بدین وسیله تشکل و همبستگی خویش را در میان جوامع بشری پی ریزی کنند، چنان وحشتی بر دشمنان اسلام مستولی بشود که قدرت کوچک ترین دهن کجی را به اسلام و مسلمین نداشته باشند و هرگز آرزوی جنگ و مبارزه با مسلمانان را در دل نپرورانند.

هم چنین اجتماع مسلمین و مؤمنین در مساجد، کارساز و مشگل گشاست، زیرا که می توان مشکل اقتصادی و اجتماعی و بهداشتی و درمانی و سیاسی مسلمانان را در این اجتماعات حل و فصل نمود و از امکانات مادی، علمی، عملی و سیاسی و غیره مسلمانان در راه خدمت به اسلام و مسلمین بهره برداری کرد.

———————————————

رساله ی حقوق امام سجاد(ع)، ص374

پیامبر اسلام در حدیثی بیان داشته است:

قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (ص): قُلْتُ يَا جَبْرَئِيلُ وَ مَا لِأُمَّتِي فِي الْجَمَاعَةِ قَالَ يَا مُحَمَّدُ إِذَا كَانَا اثْنَيْنِ كَتَبَ اللَّهُ لِكُلِّ وَاحِدٍ بِكُلِ‏ رَكْعَةٍ مِائَةً وَ خَمْسِينَ صَلَاةً وَ إِذَا كَانُوا ثَلَاثَةً كَتَبَ لِكُلِّ وَاحِدٍ بِكُلِ‏ رَكْعَةٍ سِتَّ مِائَةِ صَلَاةٍ وَ إِذَا كَانُوا أَرْبَعَةً كَتَبَ اللَّهُ لِكُلِّ وَاحِدٍ بِكُلِ‏ رَكْعَةٍ أَلْفاً وَ مِائَتَيْ صَلَاةٍ وَ إِذَا كَانُوا خَمْسَةً كَتَبَ اللَّهُ لِكُلِّ وَاحِدٍ بِكُلِ‏ رَكْعَةٍ أَلْفَيْنِ وَ أَرْبَعَمِائَةٍ وَ إِذَا كَانُوا سِتَّةً كَتَبَ اللَّهُ لِكُلِّ وَاحِدٍ مِنْهُمْ بِكُلِ‏ رَكْعَةٍ أَرْبَعَةَ آلَافٍ وَ ثَمَانَمِائَةِ صَلَاةٍ وَ إِذَا كَانُوا سَبْعَةً كَتَبَ اللَّهُ لِكُلِّ وَاحِدٍ مِنْهُمْ بِكُلِ‏ رَكْعَةٍ تِسْعَةَ آلَافٍ وَ سِتَّ مِائَةِ صَلَاةٍ وَ إِذَا كَانُوا ثَمَانِيَةً كَتَبَ اللَّهُ لِكُلِّ وَاحِدٍ مِنْهُمْ بِكُلِ‏ رَكْعَةٍ تِسْعَةَ عَشَرَ أَلْفاً وَ مِائَتَيْ صَلَاةٍ وَ إِذَا كَانُوا تِسْعَةً كَتَبَ اللَّهُ لِكُلِّ وَاحِدٍ مِنْهُمْ بِكُلِ‏ رَكْعَةٍ سِتَّةً وَ ثَلَاثِينَ أَلْفاً وَ أَرْبَعَمِائَةِ صَلَاةٍ وَ إِذَا كَانُوا عَشَرَةً كَتَبَ اللَّهُ لِكُلِّ وَاحِدٍ بِكُلِ‏ رَكْعَةٍ سَبْعِينَ أَلْفاً وَ أَلْفَيْنِ وَ ثَمَانَمِائَةِ صَلَاةٍ فَإِنْ زَادُوا عَلَى الْعَشَرَةِ فَلَوْ صَارَتِ السَّمَاوَاتُ كُلُّهَا مِدَاداً وَ الْأَشْجَارُ أَقْلَاماً وَ الثَّقَلَانِ مَعَ الْمَلَائِكَةِ كُتَّاباً لَمْ يَقْدِرُوا أَنْ يَكْتُبُوا ثَوَابَ رَكْعَةٍ وَاحِدَةٍ (بحار الأنوار (ط - بيروت) ؛ ج‏85 ؛ ص14)

گفتم يا جبرئيل چيست از براى امت من در جماعت

گفت يا محمد (ص) چون دو شخص باشند بنويسدخداى تعالى از براى هر يك بهر ركعتى صد و پنجاه نماز

و چون سه شخص باشند بنويسد خداى تعالى از براى هر يك بهر ركعتى دويست و پنجاه نماز

چون چهار شخص باشند بنويسد خداى تعالى از براى هر ركعتى هزار و دويست نماز

و چون پنج باشند بنويسد خدا از براى هر يك به ر ركعتى هزار و سيصد نماز

و چون شش باشند بنويسد خدا از براى هر يك به ر ركعتى دو هزار و چهار صد نماز

و چون هفت باشند بنويسد خدا از براى هر يك به ر ركعتى چهار هزار و هشتصد نماز

و چون هشت باشند بنويسد خدا از براى هر يك به ر ركعتى نه هزار و ششصد نماز

و چون نه باشند بنويسد خدا از براى هر يك به ر ركعتى نوزده هزار و دويست ركعت

و چون زياده شوند بر ده اگر بگردد جميع درياهاى آسمان و زمين مداد و درختان قلم و آدميان و جنيان با فرشتگان نويسنده قادر نباشند بر نوشتن ثواب‏ يك‏ ركعت‏.

مسجد در مرحله نخست ، مرکز عبادت و تعظیم و سجده در برابر خداوند عالم است و بعد از آن باید پایگاه آموزش احکام دین و گسترش تعالیم عالی اسلام قرار گیرد و در آن علم و دانش و بصیرت افراد جامعه افزون گردد.این جهت مورد توجه جدی پیشوایان اسلام بوده است.

در روایت می خوانیم : رسول گرامی اسلام (ص) به مسجد مدینه وارد شد و دو دسته جمعیت را مشاهده نمود، یک دسته به درس و بحث فقهی مشغول بودند و دیگری به دعا و مناجات با خدا می پرداختند. حضرت دو دسته را مورد تمجید و تأیید قرار داد و فرمود: هر دو کار خوب است، آنان خدا را می خوانند و اینان بحث علمی دارند که موجب آموزش افراد نا آگاه می شوند. بنابراین این دسته فضیلت و برتری دارند، من هم برای آموزش و تعلیم مردم مبعوث شده ام. آن گاه حضرت خود در جلسه ی دسته ای که بحث علمی و فقهی می کردند نشست و به جمع آنان پیوست.

___________________________________________

بر گرفته از کتاب جلوه های نماز در قرآن و حدیث( با تصرف و تلخیص)، احمد صادقی دارستانی ،ص 221

حضور در مساجد و شرکت در نماز جماعت بسیار با اهمیت است و دارای پاداش فراوان است.

پیامبراسلام (ص) می فرماید: وَ مَنْ مَشَى إِلَى مَسْجِدٍ يَطْلُبُ فِيهِ الْجَمَاعَةَ كَانَ لَهُ بِكُلِّ خُطْوَةٍ سَبْعُونَ أَلْفَ حَسَنَةٍ وَ يُرْفَعُ لَهُ مِنَ الدَّرَجَاتِ مِثْلُ ذَلِك (مجموعة ورام ؛ ج‏2 ؛ ص264)

هرکس برای خواندن نماز جماعت به طرف مسجد حرکت کند به شماره هر قدمی که بر می دارد، هفتاد گناه او برطرف می شود و هفتاد ثواب برای او منظور می گردد و به همین مقدار مقام و درجه ی او متعالی می شود.

هم چنین آن حضرت فرموده است: صَلَاةُ الْجَمَاعَةِ أَفْضَلُ‏ مِنْ صَلَاةِ الْفَرْدِ بِخَمْسٍ وَ عِشْرِينَ دَرَجَةً.( الخصال ؛ ج‏2 ؛ ص521)

نماز را به جماعت خواندن از بیست و پنج نماز فرادی و تنهایی برتر و با فضیلت تر است.

مناسب ترین و پر فضیلت ترین مکان برای خواندن نماز مسجد است تا جایی که امام علی (ع) فرموده است:
لَا صَلَاةَ لِجَارِ الْمَسْجِدِ إِلَّا فِي الْمَسْجِدِ إِلَّا أَنْ يَكُونَ لَهُ عُذْرٌ أَوْ بِهِ‏عِلَّة … (بحار الأنوار (ط - بيروت) ؛ ج‏80 ؛ ص379)
همسایه ی مسجد اگر در مسجد نماز نخواند، نماز او نماز شایسته ای نیست، مگر اینکه باران و بیماری و اینگونه عذرها مانع رفتن او به مسجد شود.
مسئولیت افراد مسلمان برای رفتن به مسجد، نماز خواندن در آن و خلاصه حضور زیاد در مسجدها تا آن جاست که مسامحه و کوتاهی در این کار، مؤاخذه و پاسخگویی روز قیامت را در پی خواهد داشت.
امام صادق (ع) فرموده است:
ثَلَاثَةٌ يَشْكُونَ‏ الى‏ اللَّهِ‏ عَزَّ وَ جَلَّ: مَسْجِدٌ خَرَابٌ لَا يُصَلِّي فِيهِ أَهْلُهُ، وَ عَالِمٌ بَيْنَ جُهَّالٍ، وَ مُصْحَفٌ مُعَلَّقٌ وَ قَدْ وَقَعَ عَلَيْهِ الْغُبَارُ لَا يُقْرَأُ فِيهِ.( هداية الأمة إلى أحكام الأئمة عليهم السلام / ج-3 /ص : 78)
سه چیز از دست مردم به خداوند شکایت می کند: مسجدی که به خاطر شرکت نکردن و نماز نخواندن مردم در آن وضع خرابی داشته باشد، دانشمندی که در میان نا آگاهان قرار گیرد و قرآنی که کنار گذاشته و غبار گرفته باشد و کسی آن را تلاوت و قرائت نکند.

________________________________________________________

برگرفته از کتاب جلوه های نماز در قرآن و حدیث(با تصرف و تلخیص)، احمد صادقی اردستانی، ص220

بهترین محل برا ی شرکت در نماز جماعت صف اول است، و بهترین نقطه ی صف اول هم آن جایی است که انسان نزدیک به امام جماعت باشد.

اهمیت و پاداش حضور در صف اول هم آنجاست که پیامبر اسلام(ص) فرموده است:
 لَوْ يَعْلَمُ‏ النَّاسُ‏ مَا فِي‏ الصَّفِ‏ الْأَوَّلِ‏ لَمْ يَصِلْ إِلَيْهِ أَحَدٌ إِلَّا بِاسْتِهَامٍ. (بحار الأنوار (ط - بيروت) / ج‏85 / 18 / باب 1 فضل الجماعة و عللها ….. ص : 1)
اگر مردم می دانستند شرکت در صف اول نماز جماعت چقدر ثواب و ارزش دارد برای آن باهم درگیر می شدند و برای رفع درگیری به قرعه کشی متوسل می گردیدند.

هم چنین امام موسی بن جعفر (ع) فرموده است: شرکت در صف اول نماز جماعت مانند جهاد در راه خداست.

__________________________________________
برگرفته از کتاب جلوه های نماز در قرآن و حدیث(با تصرف و تلخیص)، احمد صادقی اردستانی، ص316

با حضور در مسجد و نماز جماعت، اهل ایمان یکدیگر را ملاقات می کنند، از وضع هم با خبر می گردند، با اوضاع اجتماعی، اقتصادی و زندگی هم آشنا می شوند، اگر مشکلی برای شخص یا اشخاصی پیش آمده باشد از آن مطلع می گردند و بر اساس روح ایمان و مسئولیتی که در خود احساس می نمایند، برای رفع مشکل اشخاص و اجتماع خویش می توانند اقدام عملی دسته جمعی صورت دهند، چنانکه اینگونه خدمات ارزنده ی اجتماعی را از سوی اهل مسجد و ایمان و در زمینه ی امداد های جبهه ی جنگ و… مشاهده کرده ایم.
امام رضا (ع )فرموده اند: مَعَ‏ مَا فِيهِ‏ مِنَ‏ الْمُسَاعَدَةِ عَلَى‏ الْبِرِّ وَ التَّقْوَى وَ الزَّجْرِ عَنْ كَثِيرٍ مِنْ مَعَاصِي اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ.( وسائل الشيعة / ج‏8 ،ص : 285)

در پرتو نماز جماعت روح مساعدت و همکاری برای احیای کارهای نیک و خدا پسندانه بوجود می آید و چنین روحیه ها و جماعاتی سبب بازماندگی از گناهان زیاد و نافرمانی خداوند را فراهم می گرداند.
——————————————————–
برگرفته از کتاب جلوه ای نماز در قرآن و حدیث(با تصرف و تلخیص)، احمد صادقی اردستانی، ص326

کسب شخصیت
اشخاصی که پیوسته به مسجد رفت و آمد دارند، با اهل ایمان و نمازگزاران و افراد منظم متعبد در معاشرت و رفت و آمد هستند، ایمان و تعهد عملی آنان در معرض دید دیگران قرار می گیرد، و به یک معیار شخصیتی و اعتبار اجتماعی نیز دست می یابند، و قهرا این جهت در داد و ستد های اقتصادی، خانوادگی و سایر روابط اجتماعی آنان ملاک اعتبار و اطمینان قرار می گیرد.
عَنِ الصَّادِقِ ع قَالَ: مَنْ صَلَّى خَمْسَ صَلَوَاتٍ فِي الْيَوْمِ وَ اللَّيْلَةِ فِي جَمَاعَةٍ فَظَنُّوا بِهِ خَيْراً وَ أَجِيزُوا شَهَادَتَهُ.( بحار الأنوار (ط - بيروت) / ج‏85 / 8 / باب 1 ص : 1)
امام جعفر صادق(ع) فرموده است: هرکس نماز های پنجگانه ی شبانه روزی خود را در مسجد و جماعت انجام می دهد، درباره ی او نظر خیر و مثبت داشته باشید و شهادت و نظر او را در کارها بپذیرید و ملاک قبول قرار دهید.
و در مقابل افرادی که با مسجد و جماعت سر و کار ندارند، از این شناخت و شخصیت اجتماعی بهره ای نخواهند داشت. افراد کمتر آنها را می بینند کمتر می توانند آنان را شناسایی کنند و قهرا قضاوت صحیح هم درباره ی آنان مشکل خواهد بود. به همین جهت پیامبر گرامی اسلام (ص) فرموده است:
عَنِ النَّبِيِّ ص إِذَا سُئِلْتَ عَمَّنْ لَا يَشْهَدُ الْجَمَاعَةَ فَقُلْ لَا أَعْرِفُهُ. ( بحار الأنوار (ط - بيروت) ؛ ج‏85 ؛ ص4)
اگر درباره ی کسی که در نماز جماعت شرکت نمی کند از تو سؤال کردند بگو او را نمی شناسم.
یعنی عدالت و تعهد و درستکاری او برای من نا شناخته و ثابت نشده است.

———————————————————–

برگرفته از کتاب جلوه های نماز در قرآن و حدیث(با تصرف و تلخیص)، احمد صادقی اردستانی، ص323

پاک شدن از گناه

شرکت در نماز جماعت و به صف عبادت مؤمنان پیوستن، با آنان به رکوع و سجود و قیام و قعود و راز و نیاز پرداختن، ودر موج جماعت تلاش نمودن ، سبب مشمول عنایت خداوند واقع شدن و موجب پاک گردیدن از گناه نیز می شود.
پیامبر اسلام (ص )فرموده است:
قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص‏ مَنْ‏ أَتَى‏ الْجَمَاعَةَ إِيمَاناً وَ احْتِسَاباً اسْتَأْنَفَ الْعَمَلَ.( ثواب الأعمال و عقاب الأعمال / النص / 37 / [ثواب الجماعة] ….. ص : 37)
هرکس فقط از روی ایمان و عمل خالص برای خدا انجام دادن، در نماز جماعت شرکت کند، خداوند مهربان گناهان او را می آمرزد، او پاک و پاکیزه می گردد و مانند کسی می باشد که تازه به تکلیف رسیده و اکنون می خواهد اعمال و تکالیف خود را شروع کند.

___________________________________________
برگرفته از کتاب جلوه ای نماز در قرآن و حدیث، احمد صادقی اردستانی، ص323

مساجد خانه های خداوند بر روی زمین هستند به همین دلیل باید در تعظیم و تکریم مساجد کوشید که این امر با کارهایی چون روشن کردن چراغ مسجد، حضور مرتب و شرکت در نماز جماعت و مراسمات، پاکیزه نگه داشتن و رعایت حرمت مسجد و … امکان پذیر است.
روایات آثاری را برای تکریم کنندگان و تعظیم کنندگان برشمرده اند که به تعدادی از آنان در ذیل اشاره می کنیم.
1-استغفار فرشتگان

وَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (ص)‏ مَنْ أَسْرَجَ‏ فِي مَسْجِدٍ مِنْ مَسَاجِدِ اللَّهِ سِرَاجاً لَمْ تَزَلِ الْمَلَائِكَةُ وَ حَمَلَةُ الْعَرْشِ يَسْتَغْفِرُونَ لَهُ مَا دَامَ فِي ذَلِكَ الْمَسْجِدِ ضَوْءٌ مِنَ السِّرَاجِ.(1)
. رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمودند: كسى كه در يكى از مساجد خداوند عز و جل چراغى روشن كند، فرشتگان و حمل‏كنندگان عرش خداوند تا زمانى كه نورى ازچراغ در آن مسجد است، برایش استغفار می کنند.
2-شادمانی در قیامت

قال الامام علی (ع): مَنْ وَقَّرَ مَسْجِداً لَقِيَ اللَّهَ يَوْمَ يَلْقَاهُ ضَاحِكاً مُسْتَبْشِراً وَ أَعْطَاهُ كِتَابَهُ بِيَمِينِهِ.(2)
امام علی علیه السلام فرمودند: هرکس حرمت مسجد را حفظ کند، خدا را در روز قیامت با چهره ای خندان و شادمان ملاقات می کند و نامه اش را به دست راستش می دهند.
3-نورانیت قبر

وَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (ص):‏ مَنْ أَحَبَ‏ أَنْ لَا يُظْلَمَ لَحْدُهُ‏ فَلْيُنَوِّرِ الْمَسَاجِد(3)
. رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمودند: هر کس دوست دارد قبرش تاریک نباشد، مساجد را نورانی کند.
4-گواهی دادن مردم به ایمان او

رسول گرامی اسلام صلی الله علیه و آله فرمودند: إذَا رَأَيْتُمُ الرَّجُلَ يَعْتَادُ الْمَسَاجِدَ فَاشْهَدُوا لَهُ بِالْإِيمَانِ‏ لِأَنَّ اللَّهَ يَقُولُ‏ إِنَّما يَعْمُرُ مَساجِدَ اللَّهِ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ‏(4)
هرگاه دیدید که مردی پیوسته به مسجدی می رود، به ایمان او گواهی بدهید. خداوند متعال می فرماید: تنها کسی که به خدا ایمان آورده است مساجد خدا را آباد می کند.

___________________________________

(1)(من لا يحضره الفقيه / ج‏1 / 237 / باب فضل المساجد و حرمتها و ثواب من صلى فيها ….. ص : 228)
(2)(بحار الانوار، ج84، ص 16)
(3)(مستدرك الوسائل و مستنبط المسائل ؛ ج‏3 ؛ ص386)
(4)(مستدرك الوسائل و مستنبط المسائل ؛ ج‏3 ؛ ص362)

دعای مستجاب
تأثیر دعای در جمع از تأثیر دعای فردی و تنهایی بیشتر است، قهرا در نماز جماعت که افراد  زیادی حضور دارند، دعا هم بهتر مستجاب می شود، بخصوص که در این باره حدیث هم وارد شده است.
قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص‏ إِنَ‏ اللَّهَ‏ يَسْتَحْيِي‏ مِنْ‏ عَبْدِهِ‏ إِذَا صَلَّى فِي جَمَاعَةٍ ثُمَّ سَأَلَهُ حَاجَةً أَنْ يَنْصَرِفَ حَتَّى يَقْضِيَهَا. (بحار الأنوار (ط - بيروت) / ج‏85 ، ص : 1)
رسو ل خدا (ص)فرمودند: خداوند متعال از بنده ی خود که در نماز جماعت شرکت می کند، و دست به دعا بر می دارد و حاجتی را در خواست می کند، شرمسار می گردد او را محروم نماید، بدین جهت دعای او را مستجاب و حاجت او را برآورده می سازد.

_________________________________________
برگرفته از کتاب جلوه ای نماز در قرآن و حدیث(با تصرف و تلخیص)، احمد صادقی اردستانی، ص322

در پناه خداوند:
افرادی که در مسجد واجتماع مسلمانان به خصوص برای خواندن نماز صبح و عشا شرکت می جویند، مورد عنایت خداوند واقع می شوند، از یک مقام بلند معنوی برخوردار می گردند و خداوند مهربان آنان را در حفظ و پناه خویش قرار می دهد.
امام صادق (ع)فرموده است:
مَنْ‏ صَلَّى‏ الْغَدَاةَ وَ الْعِشَاءَ الْآخِرَةَ فِي جَمَاعَةٍ فَهُوَ فِي ذِمَّةِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ مَنْ ظَلَمَهُ فَإِنَّمَا يَظْلِمُ اللَّهَ وَ مَنْ حَقَّرَهُ فَإِنَّمَا يُحَقِّرُ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ.( وسائل الشيعة / ج‏8 /ص : 294)
هر کس نماز صبح و عشا را-که نماز اول روز و پایان شب است- به جماعت بخواند، در پناه خداوند قرار می گیرد، و هر کس به چنین کسی ظلم کند، در حق خداوند ظلم نموده و هر کس چنین نماز گزاری را تحقیر کند، به خداوند اهانت کرده است.

_____________________________________________
برگرفته از کتاب جلوه ای نماز در قرآن وحدیث(با تصرف و تلخیص)، احمد صادقی اردستانی، ص322

وَ قَالَ امیر المؤمنین( ع)‏ مَنِ اخْتَلَفَ إِلَى الْمَسْجِدِ أَصَابَ إِحْدَى الثَّمَانِ أَخاً مُسْتَفَاداً فِي اللَّهِ أَوْ عِلْماً مُسْتَطْرَفاً أَوْ آيَةً مُحْكَمَةً أَوْ سَمِعَ كَلِمَةً تَدُلُّهُ عَلَى الْهُدَى أَوْ رَحْمَةً مُنْتَظَرَةً أَوْ كَلِمَةً تَرُدُّهُ عَنْ رَدًى أَوْ يَتْرُكُ ذَنْباً خَشْيَةً أَوْ حَيَاءً (روضة الواعظين و بصيرة المتعظين (ط - القديمة) ؛ ج‏2 ؛ ص338)
و حضرت علی علیه السلام فرموده است، هر كس به مسجد آمد و شد كند به يكى از اين خصال هشتگانه مى ‏رسد، دست يافتن به برادرى دينى كه در راه خدا از يك ديگر بهره‏ مند مى‏شوند، يا دانش تازه‏ يى، يا آيه محكمى يا شنيدن كلمه‏ يى كه او را به هدايت رهنمون كند يا رحمتى كه منتظر آن است، يا كلمه ‏يى كه او را از كار زشتى باز دارد، يا ترك كردن گناهى از روى حيا يا بيم از خداوند.

مساجد علاوه بر اینکه  پایگاهی برای تبلیغ دین و معارف اسلامی هستند، از دیر باز محل تصمیم گیری های مهم و کارهای بزرگ و مرکز اجتماعات سیاسی بوده است.
امام خمینی(ره) می فرمایند:
این مساجد است که این نهضت را درست کرد. در عهد رسول الله هم، و بعد از آن هم تا مدت ها، مسجد مرکز اجتماع سیاسی بود، مرکز تجییش جیوش بود. محراب یعنی مکان حرب، مکان جنگ، هم جنگ با شیطان و هم جنگ با طاغوت. از محراب ها باید جنگ پیدا بشود؛ چنانکه پیشتر از محراب ها پیدا می شد، از مسجدها پیدا می شد. ای ملت مسجدهای خودتان را حفظ کنید.

            در این بخش به دو مورد دیگر از آداب حضور در مسجد اشاره می کنم.

• اسلام توجه زیادی به حقوق مردم دارد . بنابراین از مردم می خواهد که وقتی از چیزهایی استفاده کردند که بوی آن، مردم را می آزارد، به مسجد که یک مکان عمومی است وارد نشوند . امام علی علیه السلام می فرماید:

             مَنْ أَكَلَ‏ شَيْئاً مِنَ الْمُؤْذِيَاتِ رِيحُهَا فَلَا يَقْرَبَنَّ الْمَسْجِدَ. (1)

             هر کسی چیزی خورده است که بوی آن مردم را می آزارد به مسجد نزدیک نشود.

• از دیگرآداب حضور در مسجد این است که انسان سخنان لغو و ناروا را در مسجد بر زبان نیاورد.

            پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمودند:
           لَحَدِيثُ‏ الْبَغْيِ‏ فِي الْمَسْجِدِ يَأْكُلُ الْحَسَنَاتِ كَمَا تَأْكُلُ الْبَهِيمَةُ الْحَشِيشَ‏.(2)
           سخن ناروا در مسجد، حسنات و خوبی های انسان را می خورد آن گونه که چارپایان، علف ها را می خورند.
           هم چنین پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله در روایت دیگری می فرمایند:
          يَأْتِي فِي آخِرِ الزَّمَانِ قَوْمٌ يَأْتُونَ الْمَسَاجِدَ فَيَقْعُدُونَ حَلَقاً ذِكْرُهُمْ لِلدُّنْيَا وَ حُبِّ الدُّنْيَا لَا تُجَالِسُوهُمْ فَلَيْسَ لِلَّهِ فِيهِمْ حَاجَةٌ (3)
          فرمود پيغمبر (ص) كه خواهند آمد در آخر الزمان مردمانى از امّت من در مسجدها و بنشينند در آن حلقها ذكر ايشان دنيا و حب دنيا است با ايشان منشين كه نيست خدا را با ايشان          حاجتى.

        ————————————————————————–

(1)( الفصول المهمة في أصول الأئمة (تكملة الوسائل) / ج‏2 / 83 / باب 3 ….. ص : 83) 

(2)( مستدرك الوسائل و مستنبط المسائل / ج‏3 / 371 / 11….. ص : 370)

(3)(مستدرك الوسائل و مستنبط المسائل، ج‏3، ص: 371)

خواندن نماز تحیت مسجد از دیگر آداب حضور در مسجد می باشد.

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمودند:
لَا تَجْعَلُوا الْمَسَاجِدَ طُرُقاً حَتَّى تُصَلُّوا فِيهَا رَكْعَتَيْن‏( من لا يحضره الفقيه ؛ ج‏4 ؛ ص4)
مساجد را محل عبور و مرور نكنيد مگر اينكه در هنگام گذشتن دو ركعت نماز (تحيّت‏ مسجد) بگزاريد.
هم چنین روایت ذیل، خواندن نماز تحیت را از حقوق مسجد بر می شمرد:
قال عَلِيٍّ (ع):أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ: مِنْ حَقِّ الْمَسْجِدِ إِذَا دَخَلْتَهُ أَنْ تُصَلِّيَ فِيهِ رَكْعَتَيْنِ(مستدرك الوسائل و مستنبط المسائل ج‏3 ؛ ص395)

همچنین اسلام توجه زیادی به حقوق مردم دارد . بنابراین از مردم می خواهد که وقتی از چیزهایی استفاده کردند که بوی آن، مردم را می آزارد، به مسجد که یک مکان عمومی است وارد نشوند .امام علی علیه السلام می فرماید:

مَنْ أَكَلَ‏ شَيْئاً مِنَ الْمُؤْذِيَاتِ رِيحُهَا فَلَا يَقْرَبَنَّ الْمَسْجِدَ. ( الفصول المهمة في أصول الأئمة (تكملة الوسائل) / ج‏2 / 83 / باب 3 ….. ص : 83)
هر کسی چیزی خورده است که بوی آن مردم را می آزارد به مسجد نزدیک نشود.

_____________________________________________

(1)( من لا يحضره الفقيه ؛ ج‏4 ؛ ص4)
(2)(مستدرك الوسائل و مستنبط المسائل ج‏3 ؛ ص395)
(3)( الفصول المهمة في أصول الأئمة (تكملة الوسائل) / ج‏2  ص : 83)

انسان برای حاضر شدن در هر مکانی نیازمند آن است که اصولی را رعایت کند مثلا برای حضور در مهمانی نیازمند لباس مخصوص و آراستگی در خور آن مهمانی است یا برای حاضر شدن در محل کار و یا تحصیل باید اصول وآداب دیگری را رعایت کند. هم چنین انسان برای حضور در مسجد هم باید آدابی را رعایت کند که به بعضی از آن ها در ذیل اشاره می کنیم.
1.انسان برای حضور در مسجد با طهارت باشد.

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله می فر مایند: لَا تَدْخُلِ‏ الْمَسَاجِدَ إِلَّا بِالطَّهَارَةِ (1)
داخل مسجد نشوید مگر با طهارت.
2.مستحب است انسان هنگام داخل و خارج شدن از مسجد دعاهای مأثوره را بخواند.
پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله می فر مایند: إ ِذَا دَخَلَ الْعَبْدُ الْمَسْجِدَ فَقَالَ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ قَالَ أَوَّهْ كَسَرَ ظَهْرِي وَ كَتَبَ اللَّهُ لَهُ بِهَا عِبَادَةَ سَنَةٍ وَ إِذَا خَرَجَ مِنَ الْمَسْجِدِ يَقُولُ مِثْلَ ذَلِكَ كَتَبَ اللَّهُ لَهُ بِكُلِّ شَعْرَةٍ عَلَى بَدَنِهِ مِائَةَ حَسَنَةٍ وَ رَفَعَ‏ لَهُ مِائَةَ دَرَجَة ٍ(2)
هنگامی که بنده ای داخل مسجد شود پس بگوید اعوذ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ بگوید شيطان كه آه شكست پشت من و بنويسد خدا از براى وى باين كلمه عبادت يك ساله و چون بيرون آيد از مسجد و بگويد مثل اين، بنويسد خدا از براى او به هر موئى كه در بدن اوست صد حسنه و رفيع كند از براى او صد درجه.
امام علی علیه السلام می فرماید: أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ص كَانَ إِذَا دَخَلَ الْمَسْجِدَ قَالَ اللَّهُمَّ افْتَحْ لِي أَبْوَابَ رَحْمَتِكَ فَإِذَا خَرَجَ قَالَ اللَّهُمَّ افْتَحْ لِي أَبْوَابَ‏ رِزْقِكَ‏ (3)
رسول خدا هنگامی که داخل مسجد می شد می گفت اللَّهُمَّ افْتَحْ لِي أَبْوَابَ رَحْمَتِكَ و هنگامی که خارج می شد می گفت قَالَ اللَّهُمَّ افْتَحْ لِي أَبْوَابَ‏ رِزْقِكَ‏.
3. با پای راست داخل مسجد شود و با پای چپ خارج شود.
وَ قَالَ ص: إِذَا دَخَلَ الْمُؤْمِنُ الْمَسْجِدَ فَيَضَعُ رِجْلَهُ الْيُمْنَى قَالَتِ الْمَلَائِكَةُ غَفَرَ اللَّهُ لَكَ وَ إِذَا خَرَجَ فَوَضَعَ رِجْلَهُ الْيُسْرَى قَالَتِ الْمَلَائِكَةُ حَفِظَكَ اللَّهُ وَ قَضَى لَكَ الْحَوَائِجَ وَ جَعَلَ مُكَافَاتَكَ الْجَنَّة(4)
فرمود پيغمبر (ص) كه چون داخل‏شود مؤمن در مسجد و پيش گذارد پاى راست را گويند فرشتگان كه بيامرزد خدا ترا و چون بيرون آيد و پيش گذارد پاى چپ را گويند فرشتگان كه حفظ كند خدا ترا و قضا كند از براى تو حاجتها را و بگرداند مكافات تو بهشت را.

این مطلب ادامه دارد……

___________________________________

(1)(مستدرك الوسائل و مستنبط المسائل، ج‏3، ص: 389)
(2)( مستدرك الوسائل و مستنبط المسائل، ج‏3، ص: 389)
(3)( مستدرك الوسائل و مستنبط المسائل، ج‏3، ص: 390)
(4)( مستدرك الوسائل و مستنبط المسائل ؛ ج‏3 ؛ ص393 )

غرض ز مسجد و میخانه ام وصال شماست               جز این خیال ندارم، خدا گواه من است
مسجد در لغت به معنای محل نماز گذاردن و محل بر پایی جماعت است و در روایات از آن به عنوان بیوت الله فی الارض یاد شده است. خداوند در قرآن کریم می فرماید:
وَ أَنَّ الْمَساجِدَ لِلَّهِ فَلا تَدْعُوا مَعَ اللَّهِ أَحَداً (جن-18)
و اينكه مساجد از آن خدا است، در اين مساجد احدى را با خدا نخوانيد.
همچنین خداوند در جای دیگری می فرماید:”
قُلْ أَمَرَ رَبِّي بِالْقِسْطِ وَ أَقِيمُوا وُجُوهَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَ ادْعُوهُ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ كَما بَدَأَكُمْ تَعُودُونَ (29-اعراف)
بگو پروردگارم به عدالت فرمان داده است، و توجه خويش را در هر مسجد (و به هنگام عبادت) به سوى او كنيد و او را بخوانيد و دين (خود) را براى او خالص گردانيد، (و بدانيد) همانگونه كه در آغاز شما را آفريد (بار ديگر در رستاخیز) بازمى‏گرديد.
از این رو می توان مساجد را محل پرستش خالصانه و ذکر و یاد خداوند دانست.در روایات بسیاری اهمیت عبادت در مساجد و فضیلت آن بیان شده است . امام صادق علیه السلام می فرماید:
عَلَيْكُمْ بِإِتْيَانِ الْمَسَاجِدِ فَإِنَّهَا بُيُوتُ‏ اللَّهِ فِي الْأَرْضِ‏ وَ مَنْ أَتَاهَا مُتَطَهِّراً طَهَّرَهُ اللَّهُ مِنْ ذُنُوبِهِ وَ كُتِبَ مِنْ زُوَّارِهِ فَأَكْثِرُوا فِيهَا مِنَ الصَّلَاةِ وَ الدُّعَاءِ وَ صَلُّوا فِي الْمَسَاجِدِ فِي بِقَاعٍ مُخْتَلِفَةٍ فَإِنَّ كُلَّ بُقْعَةٍ تَشْهَدُ لِلْمُصَلِّي عَلَيْهَا يَوْمَ الْقِيَامَة (روضة الواعظين و بصيرة المتعظين (ط - القديمة) ؛ ج‏2 ؛ ص337)
بر شما باد به رفتن به مساجد كه آنها خانه‏هاى خدا در زمين است. هر كس در حالى كه خود را پاكيزه كرده باشد به مسجد برود، خدايش او را از گناهان پاك مى‏كند و او را از زائران خود مى‏نويسد. در مساجد بسيار نماز بگزاريد و دعا كنيد و در مساجد مختلف نماز بگزاريد كه هر سرزمين و بقعه، روز رستاخيز براى كسى كه در آن نماز گزارده است گواهى مى‏دهد.